Naar inhoud springen

Eurovisiesongfestival 2026

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eurovisiesongfestival 2026
United by Music
Eurovisiesongfestival 2026
Gastland Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Locatie Wiener Stadthalle, Wenen
Omroep ORF
Halve finale 1 12 mei 2026
Halve finale 2 14 mei 2026
Finale 16 mei 2026
Presentatoren
Presentatoren Michael Ostrowski
Victoria Swarovski
Green room Emily Busvine
Winnaar
Land Vlag van Bulgarije Bulgarije
Lied Bangaranga
Artiest DARA
Andere gegevens
Stem­gegevens Elk land verdeelde twee sets van
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12
punten; één via televoting en één via een vakjury
Aantal landen 35 (25 in finale)
Terugkerend Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Moldavië Moldavië
Vlag van Roemenië Roemenië
Terugtrekkend Vlag van Ierland Ierland
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Slovenië Slovenië
Vlag van Spanje Spanje
Openingsact
Halve finale 1 Vicky Leandros
Halve finale 2 Michael Ostrowski en Victoria Swarovski
Finale Vlaggenparade met JJ
Intervalact
Halve finale 1 Zurcaroh Acrobatics, Michael Ostrowski, Victoria Swarovski en Go-Jo
Halve finale 2 JJ
Finale Alexander Rybak, Lordi, Kristian Kostov, Ruslana, Erika Vikman, Miriana Conte en Cesár Sampson
Chronologie
◄ 2025 – 2027 ►

Het Eurovisiesongfestival 2026 was de zeventigste editie van het Eurovisiesongfestival en werd gewonnen door Bulgarije met het lied Bangaranga, gezongen door zangeres DARA. De liedjeswedstrijd voor landen die actief lid zijn van de European Broadcasting Union (EBU) werd gehouden in de Wiener Stadthalle in Wenen, Oostenrijk.[1] Het was de eerste keer dat Bulgarije won.

Locatie

[bewerken | brontekst bewerken]
Presentatoren Victoria Swarovski en Michael Ostrowski

De Oostenrijkse openbare omroep bevestigde meteen na de Oostenrijkse overwinning op het Eurovisiesongfestival 2025 dat het de eerstkomende editie mede zou organiseren.[2] De hoofdstad Wenen en de stad Innsbruck dongen naar de organisatie.[3] Uiteindelijk werd gekozen voor de Wiener Stadthalle in Wenen.[4]

De voorgaande twee edities op Oostenrijkse bodem werden ook allebei in Wenen gehouden: in 1967 op de Hofburg en in 2015 eveneens in de Wiener Stadthalle.

Formule

[bewerken | brontekst bewerken]

De EBU kondigde diverse aanpassingen aan het stemsysteem en de regels rondom promotie. Aanleiding hiervoor waren zorgen van verschillende omroepen over de mogelijkheid tot gecoördineerde stemcampagnes. Volgens onderzoek van Spotlight, de officiële nieuwssite van de EBU, had de Israëlische overheid in 2025 advertenties geplaatst om het publiek aan te moedigen zo vaak mogelijk op de Israëlische inzending te stemmen. Op dat moment konden kijkers tot maximaal twintig keer op hetzelfde land stemmen.

Na overleg met de deelnemende omroepen besloot de EBU het aantal stemmen per betaalmethode te verminderen van twintig naar tien. Daarnaast werden strengere voorwaarden gesteld aan de promotie van inzendingen, met als doel onevenredige beïnvloeding door externe partijen te beperken.[5]

In 2026 keerden de professionele jury's terug in de halve finales. De jury's werden uitgebreid van vijf naar zeven leden en kregen een diverser profiel. Naast muziekprofessionals werden ook muziekjournalisten, choreografen en muziekdocenten toegelaten. De EBU wilde bovendien meer ruimte bieden aan juryleden uit de leeftijdscategorie 18 tot 25 jaar.

Samenstelling halve finales

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 12 januari 2026 vond de loting voor de halve finales plaats. De show werd gepresenteerd door Alexandra Wachter en Cesár Sampson. De Grote Vier (Duitsland, Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk) en gastland Oostenrijk waren rechtstreeks geplaatst voor de finale. De overige landen werden tijdens de loting verdeeld over de twee halve finales. Aan elke halve finale namen vijftien landen deel. Per halve finale plaatsten zich tien landen voor de finale.

Zoals in de afgelopen jaren werden de deelnemende landen verdeeld in potten op basis van hun stemgedrag in voorgaande edities. Uit elke pot gingen drie landen naar de eerste halve finale; de overige drie landen gingen naar de tweede halve finale. Ook werd tijdens deze loting bepaald in welke halve finale de Grote Vier en het gastland mochten stemmen.

Pot 1 Pot 2 Pot 3 Pot 4 Pot 5

Deelnemerslijst

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 15 december 2025 werd de deelnemerslijst bekendgemaakt. Deze bestond uit 35 landen, het laagste aantal sinds 2003.[6][7]

Land Omroep Artiest Lied Taal
Vlag van Albanië Albanië RTSH Alis Nân Albanees
Vlag van Armenië Armenië ARMTV SIMÓN Paloma rumba Engels
Vlag van Australië Australië SBS Delta Goodrem Eclipse Engels
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan ITV JIVA Just go Engels en Azerbeidzjaans
Vlag van België België RTBF ESSYLA Dancing on the ice Engels
Vlag van Bulgarije Bulgarije BNT DARA Bangaranga Engels
Vlag van Cyprus Cyprus CYBC Antigoni Jalla Engels en Grieks
Vlag van Denemarken Denemarken DR Søren Torpegaard Lund Før vi går hjem Deens
Vlag van Duitsland Duitsland ARD Sarah Engels Fire Engels
Vlag van Estland Estland ERR Vanilla Ninja Too epic to be true Engels
Vlag van Finland Finland Yle Linda Lampenius & Pete Parkkonen Liekenheitin Fins
Vlag van Frankrijk Frankrijk France Télévisions Monroe Regarde ! Frans
Vlag van Georgië Georgië GPB Bzikebi On replay Engels
Vlag van Griekenland Griekenland ERT Akylas Ferto Grieks
Vlag van Kroatië Kroatië HRT LELEK Andromeda Kroatisch
Vlag van Israël Israël KAN Noam Bettan Michelle Frans, Hebreeuws en Engels
Vlag van Italië Italië RAI Sal Da Vinci Per sempre sì Italiaans en Napolitaans
Vlag van Letland Letland LTV Atvara Ēnā Lets
Vlag van Litouwen Litouwen LRT Lion Ceccah Sólo quiero más Litouws en Engels
Vlag van Luxemburg Luxemburg RTL Eva Marija Mother Nature Engels
Vlag van Malta Malta PBS AIDAN Bella Engels en Maltees
Vlag van Moldavië Moldavië TRM Satoshi Viva, Moldova! Roemeens
Vlag van Montenegro Montenegro RTCG Tamara Živković Nova zora Montenegrijns
Vlag van Noorwegen Noorwegen NRK JONAS LOVV Ya ya ya Engels
Vlag van Oekraïne Oekraïne Soespilne LELÉKA Ridnym Engels en Oekraïens
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk ORF COSMÓ Tanzschein Duits
Vlag van Polen Polen TVP ALICJA Pray Engels
Vlag van Portugal Portugal RTP Bandidos do Cante Rosa Portugees
Vlag van Roemenië Roemenië TVR Alexandra Căpitănescu Choke me Engels
Vlag van San Marino San Marino SMRTV SENHIT feat. Boy George Superstar Engels
Vlag van Servië Servië RTS LAVINA Kraj mene Servisch
Vlag van Tsjechië Tsjechië ČT Daniel Žižka Crossroads Engels
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk BBC LOOK MUM NO COMPUTER Eins zwei drei Engels en Duits
Vlag van Zweden Zweden SVT FELICIA My system Engels
Vlag van Zwitserland Zwitserland SRG SSR Veronica Fusaro Alice Engels

Uitslagen

[bewerken | brontekst bewerken]

Eerste halve finale

[bewerken | brontekst bewerken]

De openingsact in deze halve finale was van de hand van Vicky Leandros met haar Luxemburgse inzending van het Eurovisiesongfestival 1967, L'amour est bleu, begeleid door een koor van zeventig leden. Boy George leverde een muzikale bijdrage aan het nummer Superstar van SENHIT, waarmee San Marino dit jaar deelnam.[8] Duitsland en Italië stemden mee in deze halve finale en traden hierin ook op.

Plaats Land Artiest Lied Jury Publiek Totaal
1 Vlag van Israël Israël Noam Bettan Michelle 106 163 269
2 Vlag van Polen Polen ALICJA Pray 137 110 247
3 Vlag van Finland Finland Linda Lampenius & Pete Parkkonen Liekinheitin 127 100 227
4 Vlag van Moldavië Moldavië Satoshi Viva, Moldova! 62 146 208
5 Vlag van Servië Servië LAVINA Kraj mene 56 131 187
6 Vlag van Kroatië Kroatië LELEK Andromeda 85 90 175
7 Vlag van Griekenland Griekenland Akylas Ferto 88 71 159
8 Vlag van Litouwen Litouwen Lion Ceccah Sólo quiero más 46 55 101
9 Vlag van Zweden Zweden FELICIA My system 79 17 96
10 Vlag van België België ESSYLA Dancing on the ice 81 10 91
11 Vlag van Estland Estland Vanilla Ninja Too epic to be true 33 46 79
12 Vlag van Portugal Portugal Bandidos do Cante Rosa 39 35 74
13 Vlag van Montenegro Montenegro Tamara Živković Nova zora 26 45 71
14 Vlag van San Marino San Marino SENHIT feat. Boy George Superstar 18 23 41
15 Vlag van Georgië Georgië Bzikebi On replay 3 2 5

Tweede halve finale

[bewerken | brontekst bewerken]

Oostenrijk, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk stemden mee in deze halve finale en traden hierin ook op.

Plaats Land Artiest Lied Jury Publiek Totaal
1 Vlag van Bulgarije Bulgarije DARA Bangaranga 94 184 278
2 Vlag van Roemenië Roemenië Alexandra Căpitănescu Choke me 87 147 234
3 Vlag van Australië Australië Delta Goodrem Eclipse 137 85 222
4 Vlag van Noorwegen Noorwegen JONAS LOVV Ya ya ya 109 97 206
5 Vlag van Denemarken Denemarken Søren Torpegaard Lund Før vi går hjem 124 75 199
6 Vlag van Oekraïne Oekraïne LELÉKA Ridnym 75 99 174
7 Vlag van Albanië Albanië Alis Nân 45 113 158
8 Vlag van Malta Malta AIDAN Bella 84 59 143
9 Vlag van Tsjechië Tsjechië Daniel Žižka Crossroads 108 34 142
10 Vlag van Cyprus Cyprus Antigoni Jalla 47 75 122
11 Vlag van Zwitserland Zwitserland Veronica Fusaro Alice 48 60 108
12 Vlag van Luxemburg Luxemburg Eva Marija Mother Nature 26 34 60
13 Vlag van Letland Letland Atvara Ēnā 28 21 49
14 Vlag van Armenië Armenië SIMÓN Paloma rumba 30 19 49
15 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan JIVA Just go 2 0 2

Finale

[bewerken | brontekst bewerken]
DARA zingt Bangaranga

Bulgarije won het festival met het nummer Bangaranga, uitgevoerd door DARA. Bulgarije won zowel de jurystemming als de televoting en eindigde met 516 punten. Het was de eerste overwinning van het land op het festival na veertien eerdere deelnames. Israël, Roemenië, Australië, Italië, Finland, Denemarken, Moldavië, Oekraïne en Griekenland maakten de top tien compleet. België, Litouwen, Duitsland, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk eindigden in de onderste vijf, waarbij België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk geen punten ontvingen van de televoting. Voor het Verenigd Koninkrijk was het de derde keer op rij dat het geen punten van de kijkers thuis ontving.

De finale werd geopend met een vlaggenparade, waarbij alle vijfentwintig finalisten werden voorgesteld, begeleid door JJ, die de aria Queen of the night, zijn nieuwe single Unknown en zijn winnende nummer van 2025, Wasted love, uitvoerde met begeleiding van het Weense Radio-symfonieorkest.

De intervalacts omvatten voormalige deelnemers Max Mutzke (Duitsland 2004), Ruslana (Oekraïne 2004), Lordi (Finland 2006), Alexander Rybak (Noorwegen 2009 en 2018), Vjerka Serdjoetsjka (Oekraïne 2007), Kristian Kostov (Bulgarije 2017), Erika Vikman (Finland 2025) en Miriana Conte (Malta 2025), die een medley van eerdere inzendingen brachten ter gelegenheid van de zeventigste editie van het festival; Parov Stelar, die zijn nieuwe single Black lilies uitvoerde; en Cesár Sampson (Oostenrijk 2018), die Vienna zong.

Daags na de finale ontstond er in Moldavië en Roemenië ophef over de Moldavische vakjury waarbij de omroepbaas van de Moldavische publieke omroep TRM, Vlad Țurcanu, opstapte. De vakjury gaf Roemenië drie punten, terwijl televoters twaalf punten gaven, wat leidde tot kritiek en discussie.[9]

Plaats Land Artiest Lied Jury Publiek Totaal
1 Vlag van Bulgarije Bulgarije DARA Bangaranga 204 312 516
2 Vlag van Israël Israël Noam Bettan Michelle 123 220 343
3 Vlag van Roemenië Roemenië Alexandra Căpitănescu Choke me 64 232 296
4 Vlag van Australië Australië Delta Goodrem Eclipse 165 122 287
5 Vlag van Italië Italië Sal Da Vinci Per sempre sì 134 147 281
6 Vlag van Finland Finland Linda Lampenius & Pete Parkkonen Liekinheitin 141 138 279
7 Vlag van Denemarken Denemarken Søren Torpegaard Lund Før vi går hjem 165 78 243
8 Vlag van Moldavië Moldavië Satoshi Viva, Moldova! 43 183 226
9 Vlag van Oekraïne Oekraïne LELÉKA Ridnym 54 167 221
10 Vlag van Griekenland Griekenland Akylas Ferto 73 147 220
11 Vlag van Frankrijk Frankrijk Monroe Regarde ! 144 14 158
12 Vlag van Polen Polen ALICJA Pray 133 17 150
13 Vlag van Albanië Albanië Alis Nân 60 85 145
14 Vlag van Noorwegen Noorwegen JONAS LOVV Ya ya ya 115 19 134
15 Vlag van Kroatië Kroatië LELEK Andromeda 53 71 124
16 Vlag van Tsjechië Tsjechië Daniel Žižka Crossroads 104 9 113
17 Vlag van Servië Servië LAVINA Kraj mene 38 52 90
18 Vlag van Malta Malta AIDAN Bella 81 8 89
19 Vlag van Cyprus Cyprus Antigoni Jalla 41 34 75
20 Vlag van Zweden Zweden FELICIA My system 35 16 51
21 Vlag van België België ESSYLA Dancing on the ice 36 0 36
22 Vlag van Litouwen Litouwen Lion Ceccah Sólo quiero más 10 12 22
23 Vlag van Duitsland Duitsland Sarah Engels Fire 12 0 12
24 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk COSMÓ Tanzschein 1 5 6
25 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk LOOK MUM NO COMPUTER Eins zwei drei 1 0 1

Controverse rond deelname Israël

[bewerken | brontekst bewerken]
De Israëlische deelnemer Noam Bettan

In september 2025 kondigden Ierland, IJsland, Nederland, Slovenië en Spanje aan enkel te willen deelnemen als Israël uitgesloten zou worden. De Nederlandse omroep AVROTROS gaf als reden onder meer het menselijke leed van de Palestijnse bevolking in de oorlog in Gaza.[10] Tijdens het Eurovisiesongfestival van 2024 en 2025 bestond er reeds controverse over de Israëlische deelname.[11]

Op 4 december besloot de EBU dat Israël mocht deelnemen, waarna Nederland, Spanje, Slovenië, Ierland en IJsland besloten om niet deel te nemen.[12][13] Hiermee was het voor het eerst sinds 2002 dat Nederland niet deelnam. De Nederlandse omroep AVROTROS verkondigde daarnaast het evenement ook niet uit te willen zenden, waarna de NOS en de NTR besloten het over te nemen. Volgens de Nederlandse wetgeving moest het Eurovisiesongfestival, ingeval besloten werd tot uitzenden, net als veel andere sport- en culturele evenementen worden uitgezonden op een publiek net.[10][14][15] Uit onderzoek onder een opiniepanel bleek dat een meerderheid (61 procent) de boycot steunde en 3 op de 10 vonden het een slecht besluit.[16]

Op 9 mei ontving de Israëlische omroep KAN een formele waarschuwing vanwege promotievideo’s waarin werd opgeroepen op Israël te stemmen. In de video’s riep de Israëlische deelnemer Noam Bettan kijkers op al hun stemmen aan Israël te geven in de eerste halve finale.[17]

Wijzigingen

[bewerken | brontekst bewerken]
■ Finalisten
■ Uitgeschakeld in de halve finales
■ Landen die in het verleden deelnamen

Terugkerend

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Vlag van Bulgarije Bulgarije - Na een afwezigheid van drie jaar keerde Bulgarije terug op het Eurovisiesongfestival.
  • Vlag van Moldavië Moldavië - Na een afwezigheid van één jaar keerde Moldavië terug op het Eurovisiesongfestival.
  • Vlag van Roemenië Roemenië - Na een afwezigheid van twee jaar keerde Roemenië terug op het Eurovisiesongfestival.

Terugtrekkend

[bewerken | brontekst bewerken]

Er waren vijf landen die zich hebben teruggetrokken, elkeen vanwege de deelname van Israël aan het festival:

  • Vlag van Ierland Ierland - Het was voor het eerst sinds 2002 dat Ierland ontbreekt op de deelnemerslijst. Destijds mocht het land niet deelnemen vanwege de slechte prestaties de jaren voordien. De laatste keer dat Ierland vrijwillig verstek liet gaan was in 1983.
  • Vlag van IJsland IJsland - Het was voor het eerst sinds 2002 dat IJsland ontbreekt op de deelnemerslijst. Destijds mocht het land niet deelnemen vanwege de slechte prestaties de jaren voordien. Sedert het IJslandse debuut in 1986 had het land nog nooit vrijwillig verstek laten gaan.
  • Vlag van Nederland Nederland - Het was voor het eerst sinds 2002 dat Nederland ontbreekt op de deelnemerslijst. Destijds mocht het land niet deelnemen vanwege de slechte prestaties de jaren voordien. De laatste keer dat Nederland vrijwillig verstek liet gaan was in 1991 vanwege het feit dat het Eurovisiesongfestival dat jaar op 4 mei plaatsvond, de dag waarop in Nederland de Nationale Dodenherdenking plaatsvindt. In 2000 werd de uitzending in Nederland afgebroken vanwege de vuurwerkramp, waardoor de televote werd vervangen door een juryoordeel.
  • Vlag van Slovenië Slovenië - Het was voor het eerst sinds 2000 dat Slovenië ontbreekt op de deelnemerslijst. Destijds mocht het land niet deelnemen vanwege de slechte prestaties de jaren voordien. Sedert het Sloveense debuut in 1993 had het land nog nooit vrijwillig verstek laten gaan.
  • Vlag van Spanje Spanje - Hiermee kwam een eind aan een reeks van 65 jaar onafgebroken deelnames. Sinds het Spaanse debuut in 1961 had het land nog nooit verstek laten gaan.

Terugkerende artiesten

[bewerken | brontekst bewerken]
Land Artiest Plaats Eerdere deelname Plaats toen
Vlag van Estland Estland Vanilla Ninja 11 HF Vlag van Zwitserland Zwitserland 2005 8
Vlag van San Marino San Marino Senhit (feat. Boy George) 14 HF Vlag van San Marino San Marino 2011 16 HF
Vlag van San Marino San Marino 2021 (feat. Flo Rida) 22

Puntengevers

[bewerken | brontekst bewerken]

Ieder deelnemend land had een door het land zelf samengestelde jury. Hieronder een lijst van de namen van de personen die tijdens het Eurovisiesongfestival namens de jury van hun land de punten in de live-uitzending bekendmaakten.

[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Eurovisiesongfestival_2026&oldid=71363121"